۵  و ۶ - در جنوب روستا و در کنار قبرستان بقایای قناتی است که به آن( کارِز کُر) می گویند و بعضی نیز می گویند که (چاه های نور علی) محتمل است هر دو یک قنات بوده اند و بعدا باز سازی شده است ولی اطلاعات دقیقی از این قنات موجود نیست ونقل شده این قنات به اندازه آب خوردن روستا آب داشته است و به حوض انبارهای قلعه منتقل می شده است و در صورتی که از انبارها زیاد می آمده به مزارع اطراف قلعه به نام (باغ سو) منتقل می شده است ولی متاسفانه اکنون آثاری از این باغ سو نیست و تا سال ۱۳۶۴ شمسی (صوفه های باغ سو) بود که تخریب گردید همانطور که حوزه انبارهای قدیمی روستا و حمام قدیمی با قدمتی ۷۰۰ ساله و شبستان و محراب ۲۳۰ ساله مسجد قدیمی روستا تخریب گردید!!

۷ و ۸ و ۹ - در جنوب شرقی سه قنات به نام های (کٍلسَیتو ) و (کلسیتو پایین) که متعلق به کلاته مغری های است که به مزار مهاجرت کرده اند و کلاته نو (پای کلسیتو ) که متعلق به خاندان چوپان و عباس جنگی است و ۱۵ درخت توت و دیوارهای باغ ها و مزارع آن هنوز پا بر جاست و کوهنوردانی که عصر ها به کوه های اطراف روستا می روند از سایه این درخت ها لذت می بردند و دعا خیر برای بانیان آن می کنند.

======

ادامه دارد 

۱ - در شمال روستا فقط قنات (مُخْلیدی) قرار دارد و از آب آن برای کشاورزی استفاده می شود گندم و جو و ارزن و کمی هم زعفران محصولات این قنات است. آب آن مزه مخصوصی دارد و تا راه صلح آباد هیچ قناتی دیگری نیست.

۲ و ۳  و ۴ - در شمال شرقی و شرق قنات (درگز بالا و درگز یایین و کلاته سیدا) است محصولات دو قنات اول انار و کمی زعفران و گندم و جو است آب آن شور است و برای شرب مناسب نیست.

========

ادامه دارد

در باره قنات و جشنواره های ملی برگزار شده و قنات قصبه گناباد شهرتی جهانی دارد اما بحث ما در باره قنات های فراموش روستا مزار است تا با نام آوری آن و بیان موقعیت و ویژگی های آن به معرفی آن بپردازیم

لذا دست دوستی به سوی دوستان دراز می کنیم تا هر کس خاطره یا قنات و چشمه فراموش شده ای از مزار را می داند برایمان بنویسید تا در وبلاگ قرار گیرد

ضمنا باید قنات متعلق به مزار بوده یا حداکثری از مالکان آن از مزار باشند